Classificatie

Deze watermolen voor het malen van graan functioneert nog altijd maar enkel voor het plezier van de bezoekers.
Deze watermolen van Hotton uit 1729 geeft ons het ware gevoel van een vervlogen tijdperk. Ze werd gebouwd langs een waterloop, een tweede zijarm van de Ourthe die een eiland deed ontstaan (l'île d'Oneux) in het hart van de plaats.
Destijds was het een gemeenschappelijke molen en de inwoners werden verplicht om hun graan te malen in de molen van het Heerschap. Deze verplichting ging gepaard met een belasting, genaamd "maalrecht" en was evenredig met de hoeveelheid gemalen graan. De molen was functioneel tot het begin van de jaren 60 en draagt de naam van de laatste eigenaar, de heer Lucien Faber, wiens wens het was de molen open te stellen voor het publiek. Ze is eigendom geworden van de gemeente Hotton in 1989.

Binnen kunt u de vindingrijkheid van de vroegere molenaars ontdekken. De inrichting bestaat uit vier niveaus. Op de begane grond vinden we de machinerie, de molenraden (1 rad = een paar molenstenen). Het graan wordt geplet tussen de twee molenstenen (la boulange) die tevens te zien zijn, net als de zeef voor het zeven (la bluterie). Verschillende kwaliteiten van meel werden gezeefd en zo gesorteerd door een soort grote trommel. Op zolder laat men zien hoe en waar de graanzakken werden opgeslagen en vinden we een storttrechter waar het graan in ging, Evenals katrolsystemen om de zakken op te hijsen en de emmerketting die het meel omhoog brengt van de molenstenen naar zolder om daar gezeefd te worden.

De waterloop (zijarm van de Ourthe) voedt de twee raden. De interne machinerie zorgt ervoor dat drie paar molenstenen functioneren. Het dakwerk is ook een blik waardig van de bezoeker.

De molen werd geklasseerd door de Koninklijke Commissie van Monumenten en Sites in 1948.

Detail...