Langs de Semois, die ontspringt in Arlon, bevinden zich een serie moerassen. Het veen van deze moerassen werd vroeger geëxploiteerd als stalvulling of als turf om de kachel mee te stoken. Onder deze moerassen zijn Vance en Chantemelle vooral bekend bij natuurliefhebbers.
De moerassen van Vance bedekken een oppervlakte van ongeveer 200 hectare, in de vallei van de Hoge Semois. Meerdere zones zijn ingericht als natuurreservaat, waarvan 10 hectare de moerassen van Chantemelle zijn. In de moerassen van Vance en Chantemelle is de turflaag soms wel 3 meter dik. Natuurlijk zijn de fauna en flora van deze milieus zeer specifiek. We vinden er bijvoorbeeld de waterdrieblad (Menyanthes trifoliata) met haar mooie witte bloemen, de wateraardbei (Comarum palustris) of de grote boterbloem (Ranunculus lingua) die van verre in het oog springt door haar groene bloemen en haar lengte van soms wel 1,5 meter! Onder de vogels zijn de waterral en watersnip typische soorten voor dit soort vochtige zones.
Let op: wanneer u diep de moerassen wilt intrekken moet u toestemming vragen aan de beheerders van de site (Belgische Natuur- en Vogelreservaten). Een gids heet u ook van harte welkom en leidt u met alle plezier rond. Zoals men waarschijnlijk weet kunnen moeraszones gevaarlijk zijn!

De vereniging « De Belgische Natuur- en Vogelreservaten » draagt zorg voor de meest typische moerassige plaatsen van de streek, nl. de moerassen van Vance, Sampont en Chantemelle, ze zijn alleen te bezoeken onder deskundige leiding en op afspraak met de conservator.Die moerassen bevinden zich uitsluitend op zandige bodem. Veen wordt niet gevormd in de dalen op mergel. Het veen werd enkele tientallen jaren nog geëxploiteerd. De laatste veenwinningen vonden plaats in 1946, niet alleen in het dal van de Semois, maar ook hier en daar in de dalen van de meeste bijrivieren. De ontwikkeling van de moerassen van de Gaume heeft als eindstadium een bosvegetatie namelijk het elzenbroek wat niet wegneemt dat boomloze vegetaties zich hier en daar ontwikkelen hetzij ten gevolge van ontbossing door de mens, hetzij op jong veen (jonger dan de Middeleeuwen). De moerassen strekken zich uit van Chantemelle tot Heinsch, ze beslaan een totale oppervlakte van 200 ha. Ze bestaan uit een mozaïek van verschillende associaties volgens de opeenvolgende ontwikkelingsstadia van de vegetatie. Zo ontwikkelt zich in de zeggemoerassen vaak ook Veenmos, een uit talrijke soorten bestaande mossengeslacht. Veenmos speelt een belangrijke rol bij de ontwikkeling van hoogveenmoerassen bestaande uit dikke lagen van onderaan afstervend en bovenaan steeds verder groeiend veenmos. De rietassociatie is slechts hier en daar vertegenwoordigd door alleenstaande rietkolonies. Daar deze nog niet zo lang geleden gemaaid werden, is het struikgewas nog niet doorgedrongen tot het midden van het moeras.De moerassen van de bovenloop van de Semois zijn ook buitengewoon interessant op ornithologisch gebied. De meest karakteristieke soorten zijn de Gewone eend of Blokeend, het Waterhoen en de Waterral.

Detail...